پیوندها
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
[عضویت]
صفحه اصلی > تاریخچه علوم فضایی > تاریخچه فعالیت های فضایی کشور 

تاریخچه فعالیت های فضایی کشور

قرن ۳-۲ هجری قمری

کتاب ابوعبدالله محمد ابن موسی الخوارزمی، کتابی است که شامل ۳۷ فصل در باب نجوم، تقویم و ریاضیات و ۱۱۶ جدول اطلاعات تقویمی و نجومی و همچنین جدول سینوس‌هاست.

قرن ۳ هجری قمری

ابوسعید ضریر جرجانی (گرگانی) رساله‌ای در مورد مسائل هندسه و یکی پیرامون یافتن نصف‌النهار نوشت.

 

برادران بنو موسی، سه برادر دانشمند بودند که در بغداد زندگی می‌کردند. آنها به خاطر «کتاب مکر» در مورد حرکات خودکار ماشین‌ها و ابزار آلات، مشهور شدند.

قرن ۴ هجری قمری

عبدالرحمن صوفی، در مورد اسطرلاب تحقیق نموده و بیش از هزار کاربرد در زمینه‌های نجوم، اخترشناسی، طالع‌بینی، ناوبری، زمان‌بندی و قبله برای آن استخراج نمود.

قرن ۵ هجری قمری

ابوریحان، محمدبن احمد بیرونی، بیش از ۹۵ کتاب از ۱۴۶ کتاب تالیفی خود را در زمینه نجوم، ریاضیات و موضوعات مرتبط مانند جغرافیا نوشت.

 

ابومحمود حمید بن خیدر خوجندی به علت ساخت نخستین ذات‌السدس(زاويه ياب) بزرگ برای تعیین زاویه انحراف زمین با دقت بالا، مشهور شد.

قرن ۶-۵ هجری قمری

عمر خیام نقش بسیار مهمی در توسعه نجوم داشت و عضوی از گروه تدوین تقویم خورشیدی بود.

قرن ۷-۶ هجری قمری

خواجه محمد بن محمد بن حسن طوسی (خواجه نصیرالدین طوسی) جدول بسیار دقیقی از حرکات سیارات تهیه کرد که در زیج‌ایلخانی منتشر شده‌است. انتقادات وی از نظریه بطلمیوس بسیار شبیه به درگیری‌های کوپرنیک بود که بعدها در ۱۵۴۳ با بطلمیوس داشت و پیش از او، طوسی نظریه گردش زمین را ارائه کرده بود.

قرن ۸-۷ هجری قمری

قطب الدین شیرازی دستاوردهای متعددی در زمینه نجوم، ریاضیات، پزشکی، فیزیک، تئوری موسیقی، فلسفه و نظریات صوفی مآبانه داشته‌است.

قرن ۹-۸ هجری قمری

غیاث الدین جمشید مسعود کاشانی، کتاب «سلّم السّماء» را در مورد مشکلات پیشنیان برای تعیین فاصله و اندازه جرم اجسام بسیار بزرگ مانند زمین، ماه، خورشید و ستارگان نوشت.

قرن ۱۰ هجری قمری

عبد علی بن محمد بی حسین بیرجندی در زمینه مطالعه کیهان، بحث غیاث الدین جمشید کاشانی یعنی گردش زمین را مورد بررسی قرار داد.

قرن ۱۱ هجری قمری

بهاء الدین محمد بن حسین عاملی حدود ۱۷ کتاب و رساله در زمینه نجوم و علوم مرتبط آن مانند: رساله در حل مشکل عطارد و ماه، تشریح الفلک و خلاصه الحساب نوشته‌بود.

سال ۱۸۶۹ (۱۲۴۸ ه.ش)

ایران به اتحادیه بین المللی مخابرات، آی تی یو پیوست.

اطلاعات بیشتر

سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰ ه.ش)

تاسيس سازمان جغرافيايي ملي در ايران

سال ۱۹۵۸ (۱۳۳۸ ه.ش)

ایران به عنوان عضوی از کمیته استفاده صلح آمیز از فضا در سازمان ملل متحد، فعالیت خود را آغاز کرد.

اطلاعات بیشتر

سال ۱۹۶۷ (۱۳۴۶ ه.ش)

ایران معاهده اصول حاکم بر فعالیت‌های اکتشافی و استفاده از فضای ملل را امضا کرد.

سال ۱۹۶۹ (۱۳۴۸ ه.ش)


(تصویر نمادین)

ایستگاه زمینی اسدآباد در همدان تاسیس شد.

سال ۱۹۷۲ (۱۳۵۱ ه.ش)


(تصویر نمادین)

نخستین همکاری دو طرفه ایران در زمینه ایستگاه سنجش از دور فضایی، رقم خورد.

سال ۱۹۸۸ (۱۳۶۷ ه.ش)

نخستین دانشکده مهندسی هوافضا در دانشگاه امیرکبیر تاسیس شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۱۹۹۸ (۱۳۷۷ ه.ش)

سازمان صنایع هوافضای ایران تاسیس شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۰ (۱۳۷۹ ه.ش)

پژوهشگاه هوافضا فعالیت خود را آغاز نمود.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲ ه.ش)

شورای عالی فضایی شکل گرفت.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲ ه.ش)

سازمان فضایی ایران تاسیس شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴ ه.ش)

ماهواره سینا-۱ به عنوان همکاری مشترک ایران و روسیه به فضا پرتاب شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵ ه.ش)

مرحله اول موشک ماهواره بر سفیر به فضا پرتاب شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۴ ه.ش)

ساخت ماهواره مخابراتی مصباح طی همکاری مشترک با ایتالیا، برنامه ریزی شد.

اطلاعات بیشتر

 

ایران با پرتاب کاوشگر۱، نخستین قدم خود را در اکتشاف فضایی برداشت.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۶ ه.ش)

ایران به کنوانسیون سازمان همکاری‌های فضایی آسیا و اقیانوسیه پیوست.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷ ه.ش)

دومین راکت کاوش زیر مداری به نام کاوشگر۲ پرتاب شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۰۹ (۱۳۸۷ ه.ش)

ماهواره امید به عنوان نخستین ماهواره بومی ایرانی در مدار قرار گرفت.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۸ ه.ش)

ماهواره «طلوع» رونمایی شد.

اطلاعات بیشتر

 

کاوشگر ۳ با محموله تعدادی موجود زنده به فضا پرتاب شد.

اطلاعات بیشتر

 

ماهواره سنجش از دور «آت ست» رونمایی شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۱۱ (۱۳۸۹ ه.ش)

ماهواره تصویربرداری «رصد۱» توسط ماهواره بر سفیر به فضا پرتاب شد.

اطلاعات بیشتر

 

کاوشگر۴ که حامل کپسول آزمایشی برای حمل میمون به فضا بود، بدون هیچ موجود زنده ای راهی فضا شد.

اطلاعات بیشتر

 

کاوشگر۵ که با یک موجود زنده پرواز زیرمداری ۲۰ دقیقه ای را پشت سر گذاشت، نهایتا با شکست روبرو شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۰ ه.ش)

ماهواره آزمایشی «نوید» با ماهواره بر سفیر به منظور تست دوربین و تجهیزات مخابراتی به فضا فرستاده شد.

اطلاعات بیشتر

 

کاوشگر ۶ با موفقیت نسبی پرتاب شد و تصاویری را همراه با اطلاعات زیستی ثبت و ارسال نمود.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۱۳ (۱۳۹۱ ه.ش)

کاوشگر پیشگام، میمون «پیشگام» را پس از رسیدن به ارتفاع ۱۲۰ کیلومتری از سطح زمین، به سلامت به زمین برگرداند.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۳ ه.ش)

ماهواره تصویربرداری «فجر» همراه با سامانه ناوبری آزمایشی محلی ساخت صایران، به فضا پرتاب شد.

اطلاعات بیشتر

سال ۲۰۱۵ (۱۳۹۳ ه.ش)

رونمایی از ماکاپ فضاپیمای ایرانی حامل انسان به فضا توسط پژوهشگاه هوافضای ایران

 

تاسیس مرکز ملی فضایی ایران